دل دل نکنید تند و محکم ببرید
تابوت مرا ته جهنم ببرید
من بچه ی هیئتم فقط نام مرا
با نام حسین وگریه با هم ببرید
***
دنیا همه ی خیال مردم شده است
آوازه ی درد ما تورم شده است
این گریه ی کودکانه سهمیه ماست
وقتی که امام بین ما گم شده است
***
آنان که شبیه درد کامل شده اند
بین من وتو همیشه حائل شده اند
با مصحف روی نیزه در قلب ظهور
سرگرم اقامه ی دلائل شده اند
***
دنیا سر درد و اضطراب است هنوز
دنبال حضور حس ناب است هنوز
صبح است ودعای ندبه برپا شده است
بیچاره کسی که مست خواب است هنوز
***
خورشیدجهان و پر فروغ است حرم
در جذب دل آخر نبوغ است حرم
کی محضر پاکشان شرفیاب شوم
هر وقت که می روم شلوغ است حرم
***
گلوی کوچه طوفانی نمی شد
هوا تاریک وبارانی نمی شد
اگر دنیا به پایت سجده می کرد
فرج اینگونه طولانی نمی شد